Šar Dağı milli parkı

7 MIN

Sırbistan’ın güney sınırında yer alan Šara Dağı, Roma’nın üç eyaleti olan Dalmaçya, Mezya ve Makedonya’yı ayıran doğal bir sınırdı.
16. yüzyılın başlarında, gururla taşıdığı Catena Mundi “Eski dünyanın zinciri” adını aldı. Bugünkü ismi ise “renkli” anlamına gelen Sırpça “šareno” kelimesinden türemiştir. Alp manzaralarının ihtişamı ve sergilediği canlı renkler bu adı almasının kanıtı olarak gösterilir.

İnsanlığın doğal mirası

Šar Dağı’nın doğal güzelliği ve önemi uluslararası kurumlara da ilham vermiş ve UNESCO Dünya Doğa Mirası Listesi’nde yer almaya teşvik etmiştir.

Zirveleri deniz seviyelerinden iki bin metreden yüksektedir ve dağın Sırp kesimindeki en yüksek zirve Bistra olarak bilinir. Ancak Šar Dağı sizi asıl “Dağın gözleri” olarak adlandırılan 70 gölünün güzelliğine hazırlayacaktır.

Šar Dağı, gezegenin başka hiçbir yerinde bulunamayan yaklaşık iki bin farklı türden oluşan zenginliği ile doğaseverleri memnun eder. Ramonda nathaliae, I. Dünya Savaşı’nda Ateşkes Günü’nün ulusal sembolü haline gelen antik bir çiçektir. Görünüşte tamamen ölmüş gibi görünse bile kendini diriltmek için inanılmaz bir yeteneğe sahiptir.

Yüzlerce hayvan türü ile Šar Dağı, Avrupa’nın en zengin faunasına sahip bölgelerinden biridir; bu yüzden Rusenica, Popovo prase, Ošljak ve Golem bor doğa rezervleri burada kurulmuştur.

Rusenica, Avrupa’nın en büyük kedi türü olan ve sayıları yüzden az kalan Balkan Vaşağı’nı dikkatlice korur.

İmparator Duša’nın kasabasının kalıntıları ve Prizren yakınlarındaki 14. yüzyıl Kutsal Baş Melekler Manastırı da aynı derecede heybetlidir.

Zengin kültürel ve tarihi miras

Šar Dağı sadece doğal güzelliklerden de ibaret değildir. Bölge, yüzyıllar boyunca burada bulunan Roma, Bizans ve Orta Çağ yerleşimlerinin en yakın tanığıdır.

Ayrıca, 12. ve 16. yüzyıllar arasında, Koriša Aziz Petrus Manastırı da dahil olmak üzere, yamaçlarına elli kadar kilise ve manastır inşa edilmiştir.

İmparator Duša’nın kasabasının kalıntıları ve Prizren yakınlarındaki 14. yüzyıl Kutsal Baş Melekler Manastırı da aynı derecede heybetlidir.

İlk olarak 16. yüzyılda inşa edilmiş ola Gotovuša’daki Meryem Ana Kilisesi, Bizans dönemine kadar varlığını sürdürmüştür. Kiliseye ait bir mozaik yakın zamanda gün yüzüne çıkarılarak koruma altına alınmıştır.